تبليغاتX
اسلام
ساده ولی پر محتوا

معایب و مضرات تراشیدن ریش

در این مقاله ما سعی بر این کرده ایم تا مضرات ریش تراشی را از نظر دینی و علمی ثابت کنیم.

تراشیدن ریش از نظر دین اسلام جایز نمیباشد و مقدار مجاز تا حدی میباشد که وقتی عرف مردم به صورت نگاه میکنند بگویند فلان شخص ریش دارد و در تراشیدن ریش فرقی بین تراشیدن ریش با ماشین یا تیغ نیست.

دکتر ((فینکور جرج)) میگوید : برای ریش منافع بسیاری است مانند نگه داری دهان از بیماری ها، مانع شدن از رطوبت اضافی دهان، سلامتی دندان و غده های لعابی.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 16:48  توسط اسلام  | 

فضیلت مسواک زدن در احادیث



http://www.farya.com/images/sec3/teeth-200.jpg

در احاديث معتبره از حضرت صادق عليه‏السلام منقول است كه مسواك كردن از سنت پيغمبران است. حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: پيوسته جبرئيل مرا امر به مسواك مى‏فرمود تا آن كه ترسيدم دندانهايم ساييده شود يا بريزد. در روايت ديگر فرمود: جبرئيل آن قدر مرا امر به مسواك كرد كه گمان كردم كه بر امت من واجب خواهد كرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 0:51  توسط اسلام  | 

اداب غسل کردن در اسلام



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 0:36  توسط اسلام  | 

اخلاق و آداب سفر در اسلام (وظیفه مسافر در طول سفر)

سفر به هر شکلی صورت گیرد، پیوسته خطرها و مشکلاتی را نیز در پیش دارد.

به ویژه آنکه مسافر از خانه و میهن خود دور و از پشتوانه و حمایت خانواده محروم شده است.

با توجه به شرایط مختلف سفر و مشکلات مختلف مسافر در راه، سفر کردن شخص به تنهایی و بدون همراه و همسفر، سفارش نمی‏شود. پیامبر اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله در وصیت خود به امام علی علیه‏السلام فرمودند:

ای علی! در هیچ سفری تنها خارج مشو؛ زیرا شیطان، یار شخص تنهاست و او از دو نفر دور است، ای علی! هرگاه شخصی به تنهایی سفر کند به لغزش و گمراهی می‏افتد.

در روایتی از امام صادق علیه‏السلام نیز می‏خوانیم:

لَعَنَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلی‏الله‏علیه‏و‏آله ثَلاثاً، اَحَدُهُم راکِبُ الْفَلاةِ وَحدَة.

رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله سه کس را نفرین کرد، یکی از آنها سواره‏ای است که در بیابان به تنهایی رهسپار شود.

پیام متن:

مسافری که از خانه و کشانه خود دور شده، برای تأمین آسایش و آرامش خویش در سفر، باید همسفری را انتخاب کند تا از خطرهای جانی و مالی در امان باشد. در روایت‏های اسلامی نیز از تنها سفر کردن نهی شده است.

هم‏نشینی و همراهی با گروه هم‏سان

شایسته است افرادی که راه سفر را با هم طی می‏کنند، از نظر مالی، نفقه و گشاده دستی، همگن و همراه هم یا دست کم به هم نزدیک باشند؛ زیرا همسفر شدن با کسی که از نظر مالی قوی‏تر است، گاهی سبب سرشکستگی انسان می‏شود. شخص برای فرار از خوار شدن، با توجه به سرمایه اندک خود، بیش از توان مالی‏اش خرج می‏کند و در این اوضاع، به او ستم شده است.

از شهاب بن عبدریه روایت شده است:

به امام صادق علیه‏السلام گفتم: تو مرا می‏شناسی و از گشاده دستی و بخشندگی من بر برادران مؤمنم باخبر هستی، آیا جایز است با گروهی در راه مکه همراهی کنم و بر آنها بذل و بخشش کنم؟ امام علیه‏السلام فرمود: ای شهاب! چنین مکن. اگر تو گشاده دستی کنی و زیاد خرج کنی و آنها نیز چنان کنند. برایشان ستم کرده‏ای و اگر آنها قادر نباشند و از خرج کردن بپرهیزند، آنها را خوار کرده‏ای. پس با افراد هم شأن و همانند خود همراهی و دوستی کن!

امام موسی کاظم علیه‏السلام ، نیز سفارش کرده است:

إذا صَحِبْتَ فَأَصحَب لَخوَکَ وَ لا تُصحِبَنَّ مَن یَکفیک فَإِن ذلک وَزَلَّةٌ لِلمؤمِنِ.

با کسی دوست و هم صحبت شو که هم شأن تو باشد، نه کسی که خرج تو را دهد که این، مذلت مومن است.

پیام متن:

برای حفظ ارزش‏های انسانی، بایسته است مسافر مسلمان، همسفر خود را از کسانی برگزیند که از نظر مالی نزدیک به هم و از نظر علم و فضیلت، با همراهان خود هماهنگ و هم‏فکر باشد.

همنشینی با آن‏که زینت انسان است

از جمله آداب سفر، این است که انسان، هم‏نشین و همراه خود را از کسانی برگزیند که اخلاقی آراسته به نیکی‏ها، خوب و سالم دارند و از نظر خلق و خو الگو بوده و شیوه رفتاری و مرام آنها آموزنده باشد.

هم‏نشین انسان باید زینت او باشد و خود، با افراد پست و فرومایه هم‏نشین نشود. تا سبب کاهش شأن و جایگاه انسان شود. سخن امام صادق علیه‏السلام در این‏باره بیان کننده این ویژگی هم‏سفر است:

إصْحَب مَن تَتَزَیَّنُ بِهِ ولا تَصحَب مَنْ یَتَزَیَّنُ بِکَ.

با کسی سفر کن که زینت و افتخار تو باشد، نه آنکه تو زینت او باشی.

بقیه اداب مسافرت در ادامه مطلب

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 0:31  توسط اسلام  | 

چند حدیث گلچین در مورد صحبت کردن:

1در گفتار خود اختصار را پيشه کنيد تا جوابهاي نيکو بشنويد.

2 زبانت را به گفتار نرم بگردان و سلام را هديه کن تا دوستدارانت زياد و دشمنانت کم شوند.

3 هرگاه براي حرف خود جايي نمي‌بيني حرف نزن

4از نشانه‌هاي خوبي ايمانِ شخص اين است که ايمانش او را از کلامي که سودي برايش ندارد باز دارد.

5
  از کلام مستهجن بپرهيز که قلبها را به دشمني و کينه مي‌اندازد.

6  حرفي که جوابش ناراحتت مي‌کند را نگو.

احادیث پیرامون اداب صحبت کردن در اسلام:

1پاكيزه باشد؛ قال رسول الله صلّي اللّه عليه و آله: ثلاث من ابواب البر: سخأ النفس و طيب الكلام و الصبر علي الاذي. محاسن / 1 / 66
سه چيز است که از جمله راه‌ها و درهاي نيکي است: بخشندگي و سخاوت، خوبي گفتار و صبوري در مقابل آزارها
  غررالحكم /2568

2 زيبا باشد؛ قال علي عليه السلام: اجملوا في الخطاب تسمعواجميل الجواب.

3 خريدار داشته باشد؛ قال علي عليه السلام: لا تتكلّمن اذا لم تجد للكلام موقعا.غررالحكم / 10274

4 نرم و ملايم باشد؛ قال علي عليه السلام: عوّد لسانك لين الكلام و بذل السلام يكثر محبّوك و يقلّ مبغوضك. غرر الحكم / 6231

ز روي علم و آگاهي باشد؛ قال علي عليه السلام: لا تقل بما لا تعلم فتتّهم باخبارك بما تعلم.غرر الحكم /

10426

6 بي فايده نباشد؛ قال رسول الله صلّي اللّه عليه و آله: من حسن اسلام المرء تركه الكلام فيما لا يعنيه. بحار / 28 / 136

7 مستهجن نباشد؛ قال علي عليه السلام: اياك و مستهجن الكلام فانه يوغر القلوب.غرر الحكم / 2675

8 پاسخ آن انسان را ناراحت ننمايد؛ قال علي عليه السلام: لا تقولنّ ما يسئوك جوابه.غرر الحكم / 10155

+ نوشته شده در  ساعت 0:17  توسط اسلام  | 

اداب میوه خوردن از نگاه پیامبر(ص) وامامان (ع) در اسلام

به نقل از فُرات بن اَحنَف، از امام صادق(ع):


«هر ميوه اي آلودگي به همراه دارد. پس اگر خواستيد ميوه بخوريد، آن را با آب بشوييد.(الکافي، ج6،ص350،ح4)

بردن نام خدا به هنگام خوردن

پيامبر خدا(ص):

هر کس ميوه بخورد و اين خوردن را با نام خدا آغاز کند، ميوه به او زياني نمي رساند.(مستدرک الوسائل،ج16،ص461،ح20547)

دعا کردن به هنگام ديدن ميوه نوبر

امام علي (ع):

وقتي پيامبر خدا ميوه اي نو مي ديد، آن را مي بوسيد و روي چشمان و دهانش مي نهاد و سپس مي گفت:« خداوندا ! چنان که آغاز اين ميوه را در عافيت به ما نشان دادي، پايان آن را نيز در عافيت به ما بنمايان».(بحار الأنوار،ج66،ص119،ح10)

خوردن هر ميوه در آغاز فصلش و پرهيز از آن در پايان آن فصل

پيامبر خدا(ص):

بر شما باد ميوه در هنگام روي کردنش؛ چرا که در اين هنگام، مايه ي سلامت تن و از ميان رفتن اندوه است. نيز آن را در هنگام پشت کردن وا گذاريد که در اين هنگام، دردي براي تن است{منظور پيامبر استفاده از ميوه ي تازه و پرهيز از ميوه هاي نامرغوب و غير تازه مي باشد}.(بحار الأنوار، ج62،ص296)

الدعوات:

روايت شده است که:«...ميوه را در ايّام دولتش(در فصل آن) بخور و برترينِ ميوه ها، انار و ترنج است»(الدعوات،ص159،ح436)

جدا نکردن پوست ميوه

الکافي:

از ابن القدّاح درباره امام صادق(ع) روايت شده است که ايشان، پوست کندن ميوه را دوست نداشت{البته اين کار در مورد همه ي ميوه ها صدق نمي کند}.(الکافي،ج6،ص350،ح3)

پرهيز از خوردن چند ميوه با هم

پيامبر خدا(ص):

هر کس تنها يک نوع ميوه را بخورد، بهتر است.(بحار الأنوار، ج66، ص123،ح15)

پيامبر خدا(ص):

ميوه ها را جدا جدا بخوريد.(جامع الأحاديث للقمّي، ص 108)

دعائم الإسلام:

از پيامبر خدا روايت شده که ايشان از گذاشتن دو ميوه با هم در دهان نهي مي فرمود.

+ نوشته شده در  ساعت 23:57  توسط اسلام  | 

سفارشات ائمه و اسلام به نظافت و پاکیزگی در احادیث


سر تراشيدن و موى سر نگاه داشتن

حضرت صادق عليه‏السلام فرمود: موى سر را از بيخ بگير تا چرك نگيرد و جانوران در آن جا نكنند.

در حديث ديگر فرمود: موى پشت سر را تراشيدن غم را زايل مى‏كند.

بدان كه زنان را بى‏ضرورتى و عذرى موى سر را تراشيدن حرام است و مردان را يكى از دو چيز سنت است:

الف: يا آن كه موى سر را بتراشند و اين بهتر است،

ب: يا آن كه موى سر را بگذارند و تربيت كنند به آن كه بشويند و شانه كنند.

در حديث معتبر از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه هر كه موى سر را بلند بگذارد نيكو رعايت و تربيتش بكنند يا آن كه از ته ببرند و بلند نگذارند.

در حديث ديگر منقول است كه از حضرت صادق عليه‏السلام پرسيدند از زنى كه موى بالاى پيشانى را مى‏برد يا مى‏كند و موهاى رو را مى‏كند براى زينت يا آن كه گيس خود را با گيس ديگرى مى‏بافد. فرمود: باكى نيست.


فضيلت بوى خوش و آداب آن

در احاديث معتبره وارد شده است كه عطر و بوى خوش كردن از جمله اخلاق پسنديده پيغمبران است.

در حديث صحيح از حضرت امام رضا عليه‏السلام منقول است كه سزاوار نيست مرد را كه ترك كند بوى خوش را در هر روز، اگر قادر نباشد، يك روز نه يك روز [2] و اگر قادر نباشد، در هر جمعه و اين را البته ترك نكند.

از حضرت امير المؤمنين عليه‏السلام منقول است كه بوى خوش بر شارب ماليدن از اخلاق پيغمبران است.

در حديث ديگر منقول است كه حضرت امام جعفر صادق عليه‏السلام بر موضعى كه سجده مى‏فرمودند، بعد از آن مى‏شناختند آن موضع را از بوى خوش آن حضرت.

حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم مى‏فرمودند: جبرئيل مرا گفت كه يك روز در ميان خود را خوشبو كن، در روز جمعه البته ناچار است و ترك مكن. مى‏فرمود: در روز جمعه البته خود را خوشبو كنيد اگر چه از بوى خوش زنان باشد.

روزى عثمان‏بن مظعون به خدمت آن جناب عرض كرد: مى‏خواهم بوى خوش و چيزى چند از لذت‏ها ترك كنم. حضرت فرمود: ترك بوى خوش مكنيد، كه ملائكه بوى خوش مؤمن را مى‏بويند و در هر جمعه البته ترك مكن. و فرمود: هر چه صرف نمايى در بوى خوش، اسراف نيست.

در حديث ديگر منقول است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم زر، در بوى خوش زياده از طعام صرف مى‏كردند. [3]

حضرت امير المؤمنين عليه‏السلام فرمود: بايد زن مسلمان پيوسته براى شوهر، خود را خوشبو كند.

در حديث ديگر منقول است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم رد نمى‏كردند بوى خوش و شيرينى را كه براى آن جناب مى‏آوردند.

در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه‏السلام و در حديث معتبر از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه هر گاه گلى به شما بدهند، ببوييد و بر ديده‏هاى خود بگذاريد كه آن از بهشت آمده است.

در حديث معتبر از مالك جهنى روايت شده است: گلى به حضرت امام جعفر صادق عليه‏السلام دادم، گرفتند و بوييدند و بر هر دو ديده گذاشتند. پس، فرمودند: هر كه گلى را بگيرد و ببويد و بر ديده‏ها بگذارد و بگويد: «اللهم صل على محمد و آل محمد» ، هنوز بر زمين نگذاشته باشد كه گناهانش آمرزيده شود.


فضيلت حمام

منقول است كه عمر گفت: بد خانه‏اى است حمام، عورت را ظاهر مى‏كند و پرده را مى‏درد.

حضرت امير المؤمنين عليه‏السلام فرمود: نيكو خانه‏اى است حمام، جهنم را به ياد مى‏آورد و چرك را از بدن مى‏برد.

از حضرت امام موسى عليه‏السلام منقول است كه حمام [ كردن ] يك روز در ميان، گوشت بدن را زياد مى‏كند و هر روز رفتن، پيه گرده‏ها را مى‏گدازد و بدن را لاغر مى‏كند.

در حديث ديگر منقول است كه هر گاه آن حضرت اراده حمام رفتن مى‏كردند، اندك چيزى تناول مى‏فرمودند. راوى گفت: مردم مى‏گويند كه ناشتا به حمام رفتن بهتر است. فرمودند: نه، بلكه اندك چيزى مى‏بايد خورد كه صفرا را فرو نشاند و حرارت اندرون را ساكن گرداند.

حضرت صادق عليه‏السلام فرمودند: هر گاه از حمام بيرون مى‏آييد، عمامه بر سر ببنديد. و فرمودند: بعد از بيرون آمدن از حمام، پاها را بشوييد، كه درد شقيقه را زايل مى‏كند.

در حديث ديگر منقول است كه حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السلام هر گاه از حمام بيرون مى‏آمدند، در زمستان و تابستان، عمامه بر سر مى‏پيچيدند و مى‏فرمودند: امان است از درد سر.

ضرت صادق عليه‏السلام فرمود: مرد با پسر خود به حمام نرود، كه نظر كند به عورت او. و فرمود: پدر و مادر را جايز نيست كه نظر كنند به عورت فرزند خود و فرزند را جايز نيست كه نظر كند به عورت پدر و مادر. و فرمود: حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم لعنت فرمود كسى را كه نظر به عورت كسى كند در حمام يا بى‏لنگ رود كه ديگران به عورت او نظر كنند.

اوقات خواب

بدان كه خواب كردن بعد از طلوع صبح تا طلوع آفتاب و ميان نماز شام و خفتن بعد از عصر مكروه است و پيش از ظهر در وقت گرمى هوا و بعد از نماز ظهر تا عصر، خواب قيلوله است و سنت است.

از حضرت على‏بن الحسين عليه‏السلام منقول است كه به ابى حمزه ثمالى فرمود: خواب مكن پيش از طلوع آفتاب، كه من از براى تو دوست نمى‏دارم، زيرا كه حق تعالى روزى بندگان را در اين وقت قسمت مى‏نمايد و هر كه در اين وقت در خواب است از روزى محروم مى‏شود.

از حضرت رسول مروى است كه زمين به سوى خدا ناله و فرياد مى‏كند از سه چيز:

1. از خون حرامى كه بر آن ريخته شود.

2. غسلى كه از زنا كند بر روى آن.

3. يا خواب كردن بر آن پيش از طلوع آفتاب.

حضرت رسول فرمود: هر كه در جاى نماز خود بنشيند از طلوع صبح تا طلوع آفتاب، خدا او را مستور گرداند از آتش جهنم. در حديث ديگر فرمود: مثل ثواب حج كننده خانه كعبه داشته باشد و گناهانش آمرزيده شود.

اما در چند حديث، تجويز وارد شده است كه اگر نماز بكند و قدرى تعقيب بخواند و پيش از برآمدن آفتاب بخواند باكى نيست چنان چه در حديث صحيح منقول است كه جناب امام رضا عليه‏السلام به شخصى فرمود: فردا بعد از طلوع آفتاب بيا كه من بعد از نماز صبح خواب مى‏كنم. و از حضرت صادق عليه‏السلام منقول است كه به شخصى فرمود: چون نماز صبح كردى و ذكر خدا خواندى، اگر پيش از طلوع آفتاب به خواب روى، باكى نيست.

بقیه اداب پاکیزگی و نظافت در اسلام واحادیث در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 22:38  توسط اسلام  | 

احادیث پیرامون حجاب در اسلام


امام على علیه السلام فرموده اند : پوشيده و محفوظ داشتن زن مايه آسايش بيشتر و دوام زيبايى اوست . غرر الحكم(5820)

امام صادق علیه السلام مي فرمايند: حجاب زن براي طراوت و زيبایي اش مفيدتر مي باشد.  ( المستدرک، ج5)                   

 امیر المومنین علیه السلام در وصیت خود به امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود:«با پوشش و حجابی که برای همسرانت قرار می‌دهی، چشم آنان را از هوس و حرام بازمی‌داری، چرا که حجاب برای آنها ثبات بیشتری به ارمغان می آورد. از خروج بی‌حساب و بی‌رویه زنان جلوگیری کن، زیرا مفاسدی دارد؛ و اگر می‌توانی، کاری کن که همسرانت غیر از تو را نشناسند و با مردان رفت و آمد نداشته باشند

 حضرت موسی بن جعفر علیه السلام از پدران گرامیش از حضرت امیر المونین  علیه السلام نقل فرمود که: روزی شخص نابینایی اجازه ورود خواست. فاطمه علیهاسلام برخاست و چادر به سر کرد.  رسول خدا فرمود:« چرا از او رو می‌گیری، او که تو را نمی‌بیند؟» فاطمه عرض کرد:« او مرا نمی‌بیند، اما من که او را می بینم. و او اگر چه مرا نمی‌بیند ولی بوی مرا که حس می‌کند

 رسول خداصلی الله علیه و آله و سلم از حضرت جبرئیل علیه السلام سوال نمود که آیا فرشتگان خنده و گریه دارند؟ جبرئیل فرمود: بله. (یکی از آنجاهایی که فرشتگان می‌خندند) زمانی است که زن بی‌حجابی و بدحجابی می‌میرد، و بستگان او را در قبر می‌گذارند و روی آن زن را با خشت و خاک می‌پوشانند تا بدنش دیده نشود. فرشتگان می‌خندند و می‌گویند: تا وقتی که جوان بود و با دیدنش هر کسی را تحریک می‌کرد و به گناه می‌انداخت(پدر و برادر و شوهرش و...از خود غیرت نشان ندادند) و او را نپوشاندند، ولی اکنون که مرده و همه از دیدنش نفرت دارند او را می‌پوشانند.

 در يك روز باراني حضرت علي(علیه السلام) با پيامبر(صلي‌الله‌عليه‌وآله) در بقيع بودند كه زني سوار بر الاغ از آن‌جا عبور مي‌كرد. ناگهان پاي الاغ در چاله‌اي فرو رفت و زن از بالاي آن به زير افتاد. رسول خدا به سرعت روي خود را برگرداند. حاضران به رسول خدا گفتند اين زن شلوار به تن دارد. حضرت سه بار فرمود: خداوند زنان شلوار پوش را رحمت كند. سپس فرمودند: اي مردم! شلوار را به عنوان پوشش برگزينيد؛ چرا كه از پوشاننده‌ترين لباس‌هاي شماست‌. و به‌وسيله‌ي آن از زنان خود به هنگام خروج آنان از منزل محافظت كنيد. (البته بايد توجه داشت كه پيامبر، شلوار را به عنوان مكمل پوشش مطرح كردند، نه جايگزين پوشش!)

 رسول خدا صلی اله علیه وآله وسلم:خدا مردانی را كه شبیه زن می‏شوند و زنانی را كه خود را شبیه مرد قرارمی‏دهند ، نفرین كرده است.

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:سه گروه، هرگز داخل بهشت نمی‌شوند :1- زنی که خود را درلباس وحرکات وامور دیگر شبیه مرد سازد  و...

حضرت علی علیه السلام می فرماید: بهترین لباس ؛ لباسی است که تو را از خدا به خود مشغول نسازد.

  در حدیث قدسی آمده است :به بندگانم بگوئیدبه لباس دشمنانم در نیایند و خود را شبیه دشمنان من نکنند که در این صورت آنها هم دشمنان من خواهند بود
+ نوشته شده در  ساعت 1:14  توسط اسلام  | 

آداب همسرداری در اسلام

 

انسان موجودی است که از دوجنبه مورد بررسی قرار می گیرد ؛ (1) جنبه مادی و حیوانی (2) جنبه روحی و معنوی. بنابراین اعمال و رفتار انسان نیز در دو حوزه قرار می گیرد که رفتار های حیوانی و رفتار های انسانی دو نامی هستند که می توان بر این حوزه ها نهاد. در واقع این رفتار ها پاسخ به نیاز های او در این حوزه هاست.انسان با ازدواج کردن ، هم به یک سری نیاز های حیوانی و مادی خود پاسخ می دهد و هم به یک سری نیاز های روانی و معنوی که انسان از این جهت در بین موجودات منحصر به فرد است.البته در بعضی افراد برآورده کردن نیاز های مادی مهمتر از برآورده کردن  نیاز معنوی است ، و در بعضی برعکس ، اما آن چه مسلم است ، این است که دوام این پیوند و کامیابی در آن بستگی به رفتارهای طرفین دارد . این رفتارها هم رفتار های جنسی طرفین را در بر می گیرد که به آن بهداشت زناشویی می گوییم و هم رفتار های انسانی که زیر مجموعه ایی از اخلاق انسانی است.به نظر شما با تحکیم روابط جنسی می توان به دوام پیوند امیدوار تر بود یا با تحکیم رفتارهای زوجین ؟ اگر چه روابط جنسی در جای خود مهم و قابل توجه است ، اما مطمئناً نمی تواند جز پایه هایی زندگی باشد ، در واقع در همسر داری آنچه اصل است ؛ توع روابط انسانی است و آنچه فرع است ، نوع و میزان و کیفیت روابط جنسی است.دلیل این امر روشن است ، زیرا اولا آنچه محیط را صمیمی می کند ، برخورد طرفین نسبت به همدیگر می باشد ، اگر این برخورد بر اساس معیار های الهی باشد ، محیطی گرم شکل می گیرد و نگاه ها به نگاه های انسانی و الهی تغییر خواهند کرد و اینجاست که خدا به وعده خود عمل می کند و بین زن و شوهر مؤدت و رحمت برقرار می کند ؛ در این نوع فضا حساسیت های طرفین نسبت به هم تا حد صفر کم می شود و فضای اعتماد و آرامش شکل می گیرد. هنگامی فضای آرامش در محیط خانواده شکل بگیرد ، نه تنها فقط در کنار هم بودن به زوجین آرامش می دهد ، بلکه کوچکترین دیدار و نظر افکندن نیز مایه آرامش است. مسلما روابط جنسی و عاطفی نیز لذت بخش تر خواهد بود.این را با زمانی مقایسه کنید که این نوع روابط به اجبار صورت گیرد و از ترس از هم پاشیدن خانواده صورت می گیرد. مصداق اول برای زندگی سرشار از عواطف ، زندگی امام علی (ع) و همسر ایشان است که دائما برای خانواده و همدیگر جانفشانی می کردند و حتی از دیدار یکدیگر احساس آرامش می کردند. (برای مطالعه بیشتر به قسمت مقاله -- ائمه و اولیا خدا مراجعه کنید) و مصداق گروه دوم ، زندگی عده کثیری از مردم دنیاست.
اما چه چیز باعث شد تا محیط خانه علی (ع) با آن همه سادگی و فقر به آن محیط با نشاط تبدیل شود ؟ آیا جز این بود که خداوند به معنای واقعی کلمه مودت و رحمت را میان آن دو بزرگوار برقرار ساخته بود؟ دقیقا ً همان چیزی که در قرآن به آن وعده داده است.
اما این سوال مطرح می شود که چرا بین زنان و شوهران امروزی این مودت و رحمت برقرار نیست ؟
جواب این سوال روشن است ، اگر به سیره و رفتار های آن فاطمه (س) و علی (ع) مطالعه کنیم ، و رفتارهای آن دو را مورد بررسی قرار دهیم جواب بسیار روشن خواهد شد.همان طور که گفته شد باید دیدگاه نسبت به همسر یک دیدگاه بر اساس معیار های انسانی باشد و نه بر آورده کننده نیاز های جنسی ! باید اخلاق حاکم بر خانواده یک اخلاق انسانی باشد ، باید هدف ها و نیت ها رضای خدای متعال باشد.اگر مرد و زن به این هدف با هم زندگی مشترکی را به دور از گناه و آلودگی شروع کنند ، مطمئناً به وعده خدا خواهند رسید. اما در عصر ما شروع زندگی به مبادله اقتصادی بیشتر شباهت دارد تا ازدواج ! اهداف طرفین کمتر مسائلی مانند رضای خداست . و این اهداف بیشتر رفع نیاز است ! (دقت کنید رفع نیاز اصل نیست بلکه فرع است) ، اگر خانواده بر اساس رفع نیازهای جنسی شکل بگیرد ، پس از مدتی خستگی طرفین نسبت به هم را در پی خواهد داشت ، و این باعث تضعیف بنیاد خانواده خواهد شد.و خود همین خستگی ها عدم اعتماد را به همراه خواهد داشت ، و حساسیت های شدیدی را در میان زن و مرد به وجود خواهد آورد.
اما چه طور اخلاق انسانی را برقرار کنیم ؟
اسلام نسبت به دوست سفارش های زیادی را کرده است ، اگر بپذیریم یکی از بهترین دوستان همسران ما هستند ، که سالیان سال در کنار ما هستند ، موظف خواهیم بود علاوه بر حقوق همسری ، حقوق دوست را هم در برابر او رعایت کنیم  ، که در اینجا پاره ایی از این حقوق را برای شما  نوشته ایم :
1. وقتی به هم رسیدید ، به هم سلام کنید ؛ لبخند بزنید و با هم دست بدهید ، و روی همدیگر را ببوسید.
2. به او بگویید دلت برایش تنگ شده و همواره از در کنار او بودن احساس آرامش می کنید. (البته از درون با اشتیاق و نه از روی اجبار)
3. با او با تواضع و به نرمی برخورد کنید ، و جمله هایی که دوست دارید به شما بگویند (محبت آمیز) به او بگویید. و برای او آرزوی خوشبختی و سلامتی و ... کنید.
4. از زبان بدن استفاده کنید ، یعنی با حالات صورت و چهره احساس قلبی خود را به او بگویید.
5. بهترین سخن ها را بگویید ، از گفتن  مسائلی که طرف مقابل نسبت به آن حساس است ؛ خودداری کنید . تند خو و خشن نباشید.
6. به او احترام بگذارید و با کلمات زیبا صدایش کنید.
7. نقاط مشترک را پر رنگ کنید و از دست گذاشتن بین اختلافات شدیدا خودداری کنید ؛ و سعی کنید اختلافات را با گذشت از بین ببرید و کمرنگ کنید.
8. ایتدا خود را جای او بگذارید و سپس با او حرف بزنید .
9.همواره به حرف های او گوش دهید ، و نسبت به صحبت های او بی میلی نکنید و نظرات او را بشنوید.
10. او را شاد کنید.
11. اگر درباره کاری عذری داشت ، آن را بپذیرید.
12. در حقش همواره دعا کنید ، و این را به او اعلام کنید. (دعا از با تمام وجود در حق همسر اثرات عجیبی دارد که جز ناشناخته های جهان هستی است.)
13. باعث انس و الفت و آرامش او باشید ، طوری که او از در کنار شما بودن احساس لذت و شادی و آرامش کند.
14. گاه گاهی و به مناسبت های مختلف و حتی به خاطر دلتنگی و یا هر بهانه ایی به او هدیه ایی بدهید ! حتی یک شاخه گل
15. هر چه که به حال او مفید است را به او بگویید. و همراز  او باشید.
16. اگر در حقش نیکی کردید ؛ آن را کوچک شمار و آن را اعلام نکن.
17. از گفتن اشتباهات نهراسید و از  عذرخواهی کردن ، احساس شکست غرور نکنید. (غرور مخصوص ذات خداست نه بندگان او)
18. در شناخت روحیات او تلاش کنید و سعی کنید او را درک کنید.
19. کوچکترین ستمی به او نکنید و هرگز او را به تمسخر نگیرید.
20. هرگز سعی نکنید به خاطر خودی نشان دادن ، از اتمام بحث طفره بروید ،  بلکه نشانه بلوغ شما فروبردن خشم است.21. هرگز او را با گفتار و رفتار تحقیر نکنید ، از چاپلوسی نیز شدیدا پرهیز کنید. آن چه هست همان را با قدر شناسی بگویید.
22. از لج بازی و ناسزا گویی و اتهام زدن شدیدا پرهیز کنید.
23. او را فریب ندهید ، و به او دروغ نگویید ، این را فراموش نکنید که ما چیزی به عنوان دروغ مصلحتی نداریم.
24. هرگز نسبت به او بغض و کینه و حسادت نداشته باشید که این نشانه بدبختی شماست و عاملی برای تخریب زندگی خو شما.
و در آخر همسر شما زمانی که شریک جنسی شماست ، خیلی ناچیز تر از زمانی است که دوست شماست ، همسر شماست و امانت دار شما ، پس فراموش نکنید به او به عنوان یک انسان نگاه کنید و به عنوان مکمل و لباس ! لباسی که برای پوشاندن بدی ها است .
بهترین زندگی زمانی است که طرفین به هم در رسیدن به اهداف الهی همکاری کنند ، و این مهمترین وظیفه انسان ها در طول زندگی است ؛ و این مهم ترین وظیفه اجتماعی ! هرگز نگذارید عرف ساختگی مردم که خارج از حدود الهی است ، حرف و حدیث مردم شما را از اهداف و چهارچوب های الهی دور کند.
هرگز اجازه ندهید ، همسر شما از چهارچوب های الهی فراتر رود ، و اینجاست که باید با او قاطع باشید. هرگز به خاطر همسر خود از حدود الهی تجاوز نکنید ؛ که نشانه بدبختی است.
شما باید امر به معروف را از خانواده خود شروع کنید ، و هنگام ازدواج با کسی ازدواج کنید که این معیار ها در او وجود داشته باشد ، دقت کنید تمام موارد ذکر شده امری دو طرفه است ؛ و هنگامی نتیجه مثبت می دهد که طرفین آن را تا حدودی انجام دهند.و به عنوان سخن پایانی ، همیشه خدا را ناظر اعمال خود بدانید و از روزی که شاهد همان قاضی است ، بترسید که مبادا ظلمی نسبت به کسی روا دارید.

+ نوشته شده در  ساعت 0:19  توسط اسلام  | 

اداب صحیح غذا خوردن از نگاه حضرت فاطمه (س)

حضرت زهرا (س) درباره ي آداب غذا خوردن و بهداشت عمومي فرمودند:

در سفره ي غذا 12 كار نيك وجود دارد كه سزاوار است هرمسلماني آنها را بشناسد.

4مورد واجب و 4 مورد مستحب و 4 مورد نشانه ي ادب و بزرگواري است

و اما چهار عمل واجب:

 

1- شناخت و معرفت پروردگار(بدانيم كه نعمت ها از اوست)

2- راضي به نعمت هاي خدا بودن

3-گفتن((بسم الله الرحمن الرحيم)) در آغاز غذا

4-سپاسگزاري خدا در پايان (و گفتن الحمدلله ربّ العالمين)

و جهار عمل مستحب عبارتند از:

 

1-وضو گرفتن قبل از غذا

2-نشستن به جانب چپ

3-در حال نشسته غذا خوردن

4-غذا خوردن با سه انگشت

و آن چهار عملي كه نشانه ي ادب و بزرگواري است مانند:

1-از غذاي پيش روي برداشتن

2-لقمه ها را كوچك برداشتن

3-غذا را بخوبي جويدن

4-كمتر در صورت ديگران نگاه كردن



نفائس اللّباب ج3 ص124 (مخطوط) وكتاب عوالم ج 11 ص629

 

        برگرفته از كتاب فرهنگ سخنان حضرت فاطمه زهرا

   گردآورنده و مترجم :محمد دشتي
+ نوشته شده در  ساعت 23:54  توسط اسلام  | 

اداب صحیح غذا خوردن در اسلام

دين اسلام کامل ترين و جامع ترين اديان الهي است، لذا براي خوردن نيز احکام، تعليمات و توصيه هايي دارد که رعايت آنها بر هر فرد مسلمان لازم است. برخي از آنها عبارتند از:

--  به هنگام غذا خوردن »بسم الله» و بعد از غذا «الحمدالله»
 بگوييد. حضرت محمد(ص)
--  دستهاي خود را قبل از غذا و بعد از آن بشوييد که تنگدستي
 را بر طرف و عمر را زياد مي کند. امام صادق(ع)
--  غذا را خنک کنيد زيرا که در غذاي داغ برکت نيست. حضرت محمد(ص)
-- وقتي که اشتها به  خوردن داريد بخوريد و زماني که هنوز اشتها
 به غذا خوردن  داريد، از خوردن دست بکشيد. حضرت محمد(ص) 
-- بيشتر بيماريها از پرخوري است. امام حسين(ع)
--   از رسول خدا نقل کرده اند که آداب غذاخوردن عبارت است از:
1- لقمه کوچک گرفتن  2- خوب جويدن غذا
3- کم نگاه کردن به صورت ديگران 4- شستن دست ها
ع اگر مايل هستيد که به معده شما آسيب و ناراحتي نرسد
 در ميان غذا خوردن آب نياشاميد تا غذا تمام شود، پس اگر
 چنين کرديد معده ضعيف مي شود. امام رضا(ع)
--  اگر کم خوري را انتخاب کنيد سالمتر خواهيد بود و ثبات
 بدن در اثر کم خوري است. امام رضا(ع)
-- در روي هر ميوه اي زهري نشسته خوب آن را در آب فرو برده
و شستشو دهيد. امام رضا(ع)
--  دهان  خود را با مسواک پاکيزه کنيد. رسول اکرم(ص)
و چند توصيه ديگر از امامان معصوم:
--   اگر آدميزاد در غذاي خود جانب اعتدال را رعايت کند
، هرگز بيمار نمي شود. 
--  براي داشتن چشم هاي سالم و زيبا ، ميوه هاي زرد و
 سبزيجات سبز پربرگ مصرف کنيد.
--   کودکان بايد مثل جوجه ها هميشه در حال خوردن باشند
 (خوب خوردن به مقاومت بدن در برابر بيماري ها کمک مي کند)
--  غذاهايي که هنگام سلامتي براي ما خوب هستند در هنگام
 بيماري نيز مفيدند.
--  صحيح خوردن به سلامت و بهبودي کمک ميکند.

+ نوشته شده در  ساعت 23:50  توسط اسلام  | 

http://www.30ds.com/pics/1223064761.jpg
  • پيامبر اکرم (ص):
    چون عروسي به خانه آورديد، با محبت و تواضع کفش هايش را در آورده ،پاهايش را بشوييد آن گاه او را به حجله دعوت کنيد .اين چنين است که مهر،برکت و رحمت بر خانه و عروستان سايه مي افکند .
  •  امام صادق(ع):
    وقتي عروس به حجله آمد به کعبه رو کنيد،گيسوان او را نوازش کرده زلف تاب دارش را به چنگ گيريد و آرام بگوييد ((خدايا !اين امانت توست که به من سپردي .با گفته ي تو او را به خود حلال کرده ام ،فرزندم را مبارک ، پارسا و از پيروان پيامبرت قرار ده و شيطان را از او دور فرما))

  • پيامبر اکرم (ص):
    چون عروسي به خانه آورديد، با محبت و تواضع کفش هايش را در آورده ،پاهايش را بشوييد آن گاه او را به حجله دعوت کنيد .اين چنين است که مهر،برکت و رحمت بر خانه و عروستان سايه مي افکند .
  •  امام صادق(ع):
    وقتي عروس به حجله آمد به کعبه رو کنيد،گيسوان او را نوازش کرده زلف تاب دارش را به چنگ گيريد و آرام بگوييد ((خدايا !اين امانت توست که به من سپردي .با گفته ي تو او را به خود حلال کرده ام ،فرزندم را مبارک ، پارسا و از پيروان پيامبرت قرار ده و شيطان را از او دور فرما))

  • امام صادق(ع) :

    آن گاه وضو سازيد ،تن و روان خويش طراوت بخشيد ،رو به خداي مهربان کنيد و دو رکعت نماز عشق به جاي آوريد .به عروس خود نيز بگوييد همين کار را بکند.


    امام صادق(ع) :

    پيش از اين که با عروس خويش به بستر زفاف رويد،هديه اي به وي بدهيد ،با اين کار عشق و آرامش را به او هديه کرده ايد.


    پيامبر اکرم(ص):

    شب هنگام که شوهرتان در بستر آرميده و منتظر آغوش گرم شماست،خود را به کاري سر گرم نکنيد،زمان را طول ندهيد ،مبادا همسرتان به خواب برود، چرا که زني اين چنين ،تا بيداري شوهر همواره مورد نفرين فرشتگان است.


    امام صادق(ع):

    خانمها شرم و آرزم صفت پسنديده و نيکوي شماست ،اما حيا از شوهر ،ناپسند و بيجا. بهترين شما کسي است که چون با شوهر خلوت کند ،لباس حيا از خود بيفکند و چون لباس بپوشد ،جامه ي شرم و حيا را نيز بپوشد و زيبايي ها و دل ربايي هاي خود را به ديگران عرضه مدارد.


    پيامبر اکرم(ص):

    شب هنگام که پرده ها فرو مي افتد ، خواب بر پلک ها چيره ميشود بر هيچ بانويي روا نيست که بخوابد،مگر آن که خويشتن را به آغوش شوهر بسپارد .بايد لباس از تن به در آيد ،کنار شوهر بياراميد و پوست بدن خويش به بدن شوهر بچسبانيد .اين چنين خود را به شوهر عرضه داشته ايد .


    پيامبر اکرم(ص):

    هر جا که شوهرتان شما را به خلوت بخواند ،همان جا بهشت شماست! روا نيست شوهر خود را از بهره وري جنسي و لذت حلال منع کنيد .


    امام صادق(ع):

    دنيا و خوشي هاي آن براي شما آفريده شده است . لذيذ ترين چيزها در اين دنيا آميزش با همسر است .چنان که لذت بخش ترين کاردر باغ بهشت نيز همين است.


    امام صادق(ع):

    چه لذتي بالاتر و چشم نواز تر از ديدن بدن عريان همسر است . قبل از هم خوابگي خود را از شوهرتان دريغ مداريد ،بگذاريد شوهرتان شما را ببويد و ببوسد.

    پيامبر اکرم(ص):

    وقتي به سوي همسرتان مي رويد ،در آغوش فرشتگانيد.چون به آميزش مي پردازيد گناهانتان چون برگ درختان فرو مي ريزد و چون غسل ميکنيد خود را مي شوييد ،از گناهان بيرون مي رويد .


    پيامبر اکرم(ص):

    مرد را به حال خود بگذاريد با وي در نياويزيد او را به اجبار به سوي خود نخوانيد مرد نيازمند عشوه گري و طنازي است نه زور و اجبار.


    پيامبر اکرم(ص):

    سخن گفتن با پروردگار لذت بخش و روح افزاست،اما وقتي شوهرتان شما را به خلوت خويش ميخواند، نماز را طول ندهيد و خرامان به سويش بشتابيد.

    پيامبر اکرم (ص):

    هنگام در آميختن با همسر خويش ،يکديگر را ببوييد ،ببوسيد ،عشق بازي کنيد و با سخنان محبت اميز ،عشق را به او پيش کش کنيد .


    امام صادق (ع) :

    هنگام آميزش چون پرندگان شتاب نکنيد صبر پيشه ي خود سازيد زنها نيازمند وقت بيشتري هستند مدتي نه چندان طولاني به عشق بازي بپردازيد همسرتان را کاملا" آماده سازيد.آمادگي دو سويه آميزش را فرح بخش و کامل مي کند.


    امام رضا(ع):

    آميزش مکن مگر اينکه با همسرت بسيار بازي کني و سينه هايش را آرام بفشاري چون چنين کني آمادگي لازم را براي در آميختن پيدا مي کند .در اين حالت،شهوت از صورت و چشمان او نمايان مي شود و از تو همان ميطلبد که تو از وي مي خواهي .


    امام صادق (ع):

    هيچ گاه با شکم سير با همسر خود هم بستر نشويد اين کار موجب بيماري و چه بسا موجب مرگ خواهد شد .


    امام صادق(ع):

    چون شب از سفر بر مي گردي،خستگي راه آرامش از تو ميستاند بهتر است آميزش با همسرت را تا صبح به تاخير اندازي.

    + نوشته شده در  ساعت 20:14  توسط اسلام  | 

    داستان هایی از زندگی امام جواد (ع) - ماجرای باز ابلق

    متن تاریخى مى‏گوید: «چون مأمون، بعد از شهادت امام رضا علیه السلام، مورد طعن و اتهام مردم قرار گرفت، خواست خود را از آن اتهام تبرئه کند. پس زمانى که از خراسان به بغداد آمد به امام جواد علیه السلام نامه نوشت و تقاضا کرد آن حضرت با احترام و اکرام به بغداد بیاید. پس هنگامى که امام به بغداد آمد، اتّفاقاً! مأمون قبل از دیدار امام براى شکار بیرون رفت. در راه بازگشت به شهر …»(۲)

    این رویداد، یک سال بعد از شهادت امام رضا علیه السلام بوده است،(۳) در ادامه متن (که از ابن شهر آشوب است) مى‏خوانیم: «در راه بازگشت به شهر، گذار او بر ابن الرّضا(۴) «امام جواد علیه‎السلام» افتاد که در میان کودکان بود، تمامى کودکان از سر راه گریختند جز او. مأمون گفت او را نزد من بیاورید.

    پس به او گفت: چرا تو مانند کودکان دیگر فرار نکردى؟

    امام: نه گناهى داشتم تا از ترس آن بگریزم، و نه راه تنگ بود تا براى تو راه بگشایم. از هر جا مى‏خواهى عبور کن.

    مأمون: تو چه کسى باشى؟

    امام: من محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسین بن على بن ابى طالب (علیهم السلام) هستم.

    مأمون: از علوم چه مى‏دانى؟

    امام: اخبار آسمان‏ها را از من بپرس.

    مأمون در این هنگام، در حالى که یک بازِ ابلق «سفید و سیاه» براى شکار در دست داشت از امام جدا شد و رفت. چون از امام دور شد، باز، به جنبش افتاد، مأمون به این سوى و آن سوى نگریست، شکارى ندید، ولى باز همچنان درصدد درآمدن از دست او بود، پس مأمون آن را رها ساخت. باز به طرف آسمان پرید تا آن که ساعتى از دیدگان پنهان شد و سپس در حالى که مارى شکار کرده بود بازگشت، مأمون آن مار را در جعبه مخصوص قرار داد، و رو به اطرافیانش گفت: امروز مرگ این کودک به دست من فرا رسیده است.(۵)

    سپس بازگشت و ابن الرّضا (علیه السلام) را در میان کودکان دید، به او گفت: از اخبار آسمان‏ها چه مى‏دانى؟

    امام فرمود: پدرم از پدرانش از پیغمبر (صلّى الله علیه و آله) و او از جبرئیل و جبرئیل از خداى جهانیان، مرا حدیث کرد که بین آسمان و فضا، دریائى است خروشان با امواج متلاطم، در آن دریا مارهایى هست که شکمشان سبز رنگ و پشتشان، خالدار است. پادشاهان با بازهاى ابلق آنها را شکار مى‏کنند و علما را بدان مى‏آزمایند.

     

     

    مأمون گفت: «راست گفتى تو و پدرت و جدّت و خدایت راست گفتند. پس او را بر مرکب سوار کرد و با خود برد، سپس ام الفضل را به ازدواج او درآورد.» در جاى دیگر قسمت آخر ماجرا بدین صورت آمده است: «… با آن مارها فرزندان خانواده محمد مصطفى (صلّى الله علیه و آله) آزمایش مى‏شوند. پس مأمون شگفت زده شد و مدتی طولانی به او نگریست و تصمیم گرفت دخترش ام‏الفضل را به او تزویج کند.»(۶) با عبارات دیگرى نیز این نقل آمده است.

     

     

    نقد و بررسى این رویداد در ادامه مطلب



    ادامه مطلب
    + نوشته شده در  ساعت 1:16  توسط اسلام  |